Bart Okens

Verslag reporter ter plaatse

Nadat iedereen zijn/haar cijfertjes uit het ochtendritueel in onze database zaten, bleek dat er enkelen toch al iets te veel vermagerd. Daarom mochten Noah, Naomi, Anke en Noor vandaag tijdens de 3 maaltijden mee aan de trainerstafel zitten zodat we wat konden opvolgen wat en hoeveel zij aten om zeker te zijn dat zij voldoende brandstof binnen kregen. Na het ontbijt volgde een spelletje “zeg eens euh” waarbij de 5 wedden-dat-groepen het tegen elkaar opnamen (telkens 1 persoon van elke groep). We hebben echte spraakwatervallen ontdekt en, euh, ook minder spraakwatervallen die hun eerste zin onmiddellijk begonnen met… euh. De overwinning ging naar de groep Kuurt (Thomas, Cato, Amaury, Eline, Ella, Bram en Jannes).

Daarna volgde de eerste droogopwarming door onze afgestudeerde kiné, Lise (proficiat!). De kwaliteit ging direct nog een stukje de lucht in. Goed opgewarmd konden ze verkoeling zoeken in het zwembad, want het was weer warm vandaag. De trainers konden de enkele passerende wolkjes zeer appreciëren.

Tijd om de maagjes te vullen. Spaghetti, kip, uiteraard rauwe groenten, aubergines, patatjes, rijst, nog iets van vlees dat we niet onmiddellijk aan een dier konden koppelen (en de Bulgaarse uitleg van Andrei hielp niet echt), en watermeloen en een cakeje als dessert.

Na de middag was er dan platte rust, die door de meesten weer erg geapprecieerd werd. Deze keer iedereen op zijn eigen kamer, uitgezonderd de oudste jongens die eens een keer mochten switchen. En puur toevallig botsten we op een extra GSM die blijkbaar uit de grote-GSM-zak ontsnapt was… Als de platte rust voorbij was werd iedereen om 16u15 beneden verwacht voor een volgende opdracht: “Zoek de fouten in de lijst met besttijden”. Daarna volgde ons 5-uurtje (jawel: banaan en koekjes), vergezeld van hun GSM, en splitsten we de groep in 2: de oudsten warmden op met kruisvlag op het grasveldje; de jongsten speelden tienbal en trefbal op het basketveldje.

Nat in het zweet trokken we naar het zwembad waar het opnieuw wat begon af te koelen. Naast het zwembad openden we eveneens een nieuwe kiné-praktijk “bij Lise”. Op de opening was veel volk aanwezig. Alle opkomende en sluimerende pijntjes werden even onder handen genomen. Tevens was er opnieuw vogelalarm: weeral dacht er eentje dat zich wou doperen met chloorwater, maar onze eigenste Pamela AN-derson zwom de snelste 20 meter van haar leven waarna de reanimatie kon beginnen.

Als avondeten was er lam (allé toch het bot ervan, want vlees heb ik aan mijn stukje niet gevonden), rijst, vis (helaas met graten), spaghetti, een soort vol-au-vent, koude groentjes, en lange cent-wafers of nectarine als dessertje. Vandaag ging iedereen wat vroeger slapen (aangezien er gisteren velen te laat op hun kamer waren…). En de Bulgaren besloten dat te vieren met wat vuurwerk om 21u45… waardoor de helft van onze zwemmers terug op de gang stond uit schrik dat derde wereldoorlog uitgebroken was… Ze waren snel gerustgesteld en dan kon de nachtrust echt beginnen. Voor hen toch…

Verslag correspondent ter plaatse

Toen we vanochtend opstonden en na het traditionele ochtendritueel buiten kwamen was het beduidend frisser dan de vorige ochtenden. Sommigen haalden dan ook hun trui boven. Vandaag weer enkelen met wat buikkrampen waarbij vandaag Noah het grootste slachtoffer was. Hij heeft wijselijk het ontbijt overgeslagen (we hebben hem een toastje meegebracht), en ook de andere die nog wat last hadden van de spijsvertering hebben we aangeraden om de eieren, spek, en gewonnen brood (wat de anderen vandaag wel mochten) te laten passeren.

Na het ontbijt (waar vandaag trouwens ook pistolets waren) een eerste activiteit die ze allemaal heel graag hadden: hun kamers opruimen! Zodra we in elke kamer terug aan het venster geraakten zonder onze benen te breken, kregen ze nog vrije tijd tot de droogopwarming. Deze keer een uitgebreide versie van 30’, terwijl een deel van de groep nog wat drama moest proberen uitpraten.

De daaropvolgende zwemtraining was kwalitatief een heel stuk beter, al waren nog niet alle plooien platgestreken. Intussen zorgde de Bulgaarse zon weer voor snikhete temperaturen rond het zwembad.Het middageten waren kippenvleugeltjes (van kleine magere kipjes), rijst, pasta met tomatensaus, penne (ah nee, dat was nog vanochtend), rauwe groentjes, een niet nader geïdentificeerd soort stoofvlees, soep. Deze keer geen dessert maar dankzij Tine (en Bram) konden we de ijsjes uit de diepvriezer van het lokale supermarktje leegroven. De uitbaatster haar dag was gemaakt, al was ze even in paniek toen onze bankkaarten bij haar niet werkten. Gelukkig hadden we nog voldoende Lev in cash bij, want aan de ijsjes waren we al begonnen. Na de ijsjes gingen we dan iets later platte rust doen. Een ultieme poging om het drama te ontmantelen werkte gelukkig wel: “mixed” platte rust. Veel opgeluchte / blije gezichtjes na de platte rust.

Na de platte rust hadden we een halfuurtje lenigheid gepland. Alle delen van het lichaam werden even onder handen genomen. Aansluitend ons vieruurtje (hetzelfde als gisteren: banaan en meer dan voldoende koekjes), en daarna de hoofdactiviteit van de dag: 1 tegen allen. Een heleboel opdrachten die binnen 1u30’ uitgevoerd moesten worden. Er werden eieren gelegd, gepompt, ge-sit-upt, muurgezeten, gezwegen, gekukelekuud, genummerd, gepraat-tegen-een paddel, gemasseerd, moppen getapt, jongens-meisjes-switch en nog zo veel meer (zie opdrachtenlijst op de foto’s) dat het een lieve lust was. Helaas werden niet alle opdrachten tot een goed einde gebracht (ondanks toch wel goede inzet van iedereen), waardoor ze hun inzet bij “Wedden dat” verliezen. Zie zeker ook de talrijke foto’s en filmpjes. En ook jammer dat Elena daardoor haar tegenprestatie niet moest doen: een live-performance van “Arcade” op het podium.Op het einde van deze 1-tegen-allen werd onze groep eindelijk compleet gemaakt: Lise is gearriveerd. We konden haar direct het avondbuffet tonen: moussaka-lasagne-combinatie-mix, gekruide kipfilet, rijst, broccoli, een raar-soort-wortelslaatje en als dessert een soort citroen-puddingkje of een nectarine.Daarna nog een halfuurtjes GSM en vrije tijd, en dan kon iedereen richting bed. Goed uitrusten want de komende 2 dagen staan er telkens 2 trainingen op het programma…

Wist je datjes: …

  • … Tine de trainers goed verzorgd? Wij zullen hier niet verbranden…
  • … Lise ‘s avonds niet gemerkt heeft dat de kamers ’s ochtends opgeruimd geweest waren?
  • … An Sean eindelijk in haar bed gekregen heeft? Ze vindt het alleen jammer dat ze er zelf niet bij mocht liggen…
  • … Rob bijna kan beginnen als tandarts?
  • … Noor jaloers is op Elena haar gespierd lichaam?
  • … Mich meegedaan heeft aan The Voice Belgium in 1999? Met de hit “Let it be” van The Beatles, met als coach Paul Michiels (“nee, die kennen jullie niet, dat is van voor jullie tijd…”) omdat de andere coaches waaronder Luc Steeno niet hadden omgedraaid… En nee, er bestaan geen beelden van: Youtube bestond toen nog niet..
  • … er zoals elke stage nieuwe koppeltjes zitten aan te komen? Nee, niet op de foto’s! En nee, ze weten het zelf nog niet, maar de trainers hebben het al gezien… Doe geen moeite. We hebben beroepsgeheim
  • … als je 1 zwemmer volgende zin geeft “Als echtparen echt paren, hebben echtgenoten echt genoten” dat je dan na 31x doorzeggen volgend resultaat krijgt: “als paarden paarden hebben, hebben partners partners”.
  • … Weet je hoe je een Mexicaan zonder auto noemt? Carlo(o)s.

Verslag van de reporter ter plaatse

Vanochtend werd het ochtendritueel lichtjes aangepast. Er was er immers eentje jarig. Alle zwemmers verzamelden in de kamer om bij het wegen om alvast een verjaardagsliedje voor Tine te zingen. 11 jaar, proficiat Tine! En ook Noor voelde zich weer beter vandaag. Al waren er nu enkele anderen die toch ook wat buikpijn hadden. Zodra iedereen klaar was, vertrokken we weer in groep richting ontbijt, waar we deze keer het spek en de eitjes links lieten liggen. Ter compensatie mocht ieder deze keer wel een worstje eten.

Nadat trainer Densji weer zeer hartelijk begroet door zijn goede vriend uit het restaurant (laat ons hem Andrei noemen voor de gemakkelijkheid), was het tijd voor de eerste activiteit van de dag: “wie ben ik”. Sticker op het voorhoofd en ja/nee-vragen stellen om te weten te komen welke naam er op je sticker(s) stond.

Het omkleden, insmeren (bij sommigen heeft het meer weg van masseren) en een iets kortere (wegens iets te laat gedaan met “wie ben ik”) droogopwarming, werd gevolgd door een hete zwemtraining. De temperatuur vandaag lijkt nog iets hoger dan de voorbije dagen. Puffen (en smeren) aan de zijkant! Deze keer hebben we een bij (nu ja, ik heb mijn twijfels) uit het zwembad gered. Zij werd niet afgedroogd, in tegenstelling tot het vogeltje van de dag ervoor…

Hongerig richting het middageten waar deze keer rijst, spirelli, tomatensaus, gebakken aardappelschijfjes (zeg maar aardappelschijven), een soort stoofvlees, een vis (met vel aan) en natuurlijk de nodige groenten op ons lagen te wachten. De meeste zwemmers vinden het eten best lekker (net zoals de trainers trouwens), op enkele uitzonderingen na. Sommige zaken komen uiteraard elke keer terug (pasta / rijst / aardappel) waardoor het wat eentonig lijkt in dit verslag, maar dat is uiteraard enkel als je telkens hetzelfde neemt. Sommige zaken zijn wel wat aan de koude kant, maar het lijkt me dat dat hier de gewoonte of de bedoeling is want zelfs een pas aangevulde schotel pasta is niet warm. Maar zoals gezegd doet dat niets af aan de smaak.

Na de middag volgde zoals elke dag de platte rust. Intussen waren 2 van onze 3 musketiers ook hun kamersleutel kwijtgeraakt. Na wat Bulgaarse bemiddeling van ondergetekende was het probleem snel opgelost. Tegelijkertijd ook nog een technieker laten komen voor een defecte airco. Binnen de 2 minuten stond hij er; binnen de 2 minuten was “problem OK”. We zijn benieuwd… Daarna volgde een oase van rust (humhum) voor de trainers: een naald zoeken, begin van het verslagje typen, pokemons vangen…

Na de platte rust volgde het Gsm-halfuurtje, vanaf vandaag gevolgd door een vier-uurtje dat om 17u klaar staat aan de receptie. Vandaag kregen we een banaan en een hele grote hoop koekjes. Dan tijdig naar de droogopwarming om het gemis van de voormiddag in te halen met een extra pittige sessie. ’s Avonds stond er voor de Zomercriteriumers een “broken” op het programma (wat een leuk verjaardagscadeautje voor Tine!). Deze keer was er trouwens een koppige vlinder die gered moest worden. Hij zat op de zwembadrand met risico tot overstroomd te worden, en nadat hij 3 meter verder in het gras gezet was besloot hij onmiddellijk terug naar diezelfde zwembadrand te vliegen. Koppig beest!

Onze training en verdere avondplannen vielen letterlijk in het water. Aangezien het begon te donderen en bliksemen moesten we de training na 1u30’ staken. Heel erg vonden de zwemmers dat precies niet, al waren er wel enkele (oudere) zwemmers die toch wat bang waren vanavond. Ook doken er tijdens de training nog enkele zwemmers met buikkrampen op en Naomi had last van misselijkheid en stekende hoofdpijn, maar een Dafalgan en een uurtje later was dat probleem ook weer voorbij. Intussen vlogen de stoelen rond het zwembad in het rond.

Na het avondeten (penne, gebakken aardappelen, gehaktballetjes, vis, nog iets van vlees, tomaten, sla, wortel, komkommer,…) ging Tine normaalgezien trakteren op een ijsje, maar door het onweer zijn we wijselijk in ons hotel gebleven. Maar uitstel is geen afstel. Daarom doen we morgen alsof het opnieuw 3 juli is, zodat Tine nogmaals haar verjaardag kan vieren en dan hopelijk wel op haar ijsje kan trakteren. Het enige waar de zwemmers niet akkoord mee zouden gaan zijn de 2 trainingen, dus dat stukje van 3 juli zullen we maar aanpassen… Hopelijk is het klank en lichtspel morgen voorbij!

Wist je dat:

  • … Anke droomt dat ze een friet is, en dat ze met het frituurvet alles aan elkaar kan plakken?
  • … Elena Dante graag zou willen kussen?
  • … Tessa gek wordt van de rommel die anderen in haar kamer maken?
  • … er vandaag wel heel erg veel drama was?
  • … er hier en daar ook wat lichte ontstekingen van de motivatiespier en de doorbijt-spier opduiken? Hopelijk lost een dagje met slechts 1 training het probleem op…
  • …  Elena haar buikrolspier serieus aan het optrainen is? Waarschijnlijk toch iets te veel sushi-squats gedaan…

Verslag correspondent ter plaatse

Een nieuwe ochtend. De dag begon hetzelfde als de vorige. Zelfde tijdstip, zelfde ochtendritueel. Bij het ontbijt deze keer spiegel-ei (ipv roerei) en verder gelijkaardig aan de dag ervoor. De dag-uitdaging was deze keer: “er mag niemand van je groep de ganse dag het woordje wanneer gebruiken”.

Als korte voormiddag/kennismakings-activiteit stond er “wie is het” op het programma. 2 ploegen waarvan telkens 1 iemand rug tegen rug tegen iemand van de andere ploeg moest gaan staan, en waarbij die persoon moest raden wie er achter hem/haar stond dankzij stille aanwijzingen van hun ploegmaats. We hebben rare namen gehoord, en originele uitbeeldingen gezien…

Aansluitend onze enige training van de dag. Eerst droogopwarming onder leiding van tiran Jelena, de Bulgaarse versie van Elena (droogtrainingen trouwens zorgvuldig voorbereid door Lise, waarvoor dank!). Daarna zwemmen waarbij we het bad voor ons alleen hadden, uitgezonderd 2 Bulgaarse topzwemmers in voorbereiding voor het WK die we in baan 1 gelegd hebben. Tijdens het trainen bleek het best wel weer een warme dag te worden. Tevens hebben we vandaag een ware heldendaad verricht. 1 van de vele piepkleine vogeltjes die hier rondvliegen wou graag meetrainen met onze zwemmers, maar na 58 centimeter bleek zijn techniek toch niet voldoende en dreigde het vogeltje te verdrinken. Na een reddingsactie in ware Baywatch-stijl, hebben we het beestje wat afgedroogd en zijn vrijheid teruggegeven. Die weet wat vertellen als het terug thuiskomt!

Helaas was er in onze groep ook wel een zieke vandaag. Noor is opgestaan met buikpijn. Zij heeft de voormiddagactiviteit en de zwemtraining noodgedwongen moeten vervangen door wat extra slapen.Het middageten was deze keer wat minder uitgebreid: aardappelen, penne, groenten en vlees (al moet het trainerskorps verschuldigd blijven welk vlees het was want de zwemmers waren er mee weg…) en een stukje fruit of klein stukje cake als dessert.Na de middag (op algemeen verzoek!) een iets langere platte rust.

Aangezien de Cluedo opdracht in België achtergebleven was (Lise, gooi An haar huis, en dat van Steven, eens ondersteboven en breng de Cluedo mee als je het vindt…), moesten we onze namiddagactiviteit snel omplannen. De “levend of dood” op het strand was een ware voltreffer. Beide ploegen probeerden eerst en vooral zo snel mogelijk de balvaardige Jelena in hun team te krijgen. Zie zeker ook het filmpje! De bal ging vlot op en neer en we zagen verschillende spectaculaire reddingen. Nadien kregen ze nog even tijd om de zee in te duiken (want ze hebben hier nog niet genoeg kans gehad om te zwemmen…), en daarna kon iedereen wel een verkwikkende douche gebruiken. Toch stond iedereen op tijd beneden. Logisch ook, want om 19u was het GSM-tijd.

Voor het avondeten hadden ze blijkbaar de barbecue aangestoken want nadat wij gezegd hadden dat “alles mocht” kwamen ze ineens met schotel worsten, hamburgers en andere aangesneld. We hebben ons goed hart dan maar eens laten zien en ze mochten een stukje nemen, op voorwaarde dat het vergezeld was van een extra portie groenten, die eerst door de trainers gecontroleerd moest worden. Sommige kwamen dan zelfs met zo’n stapel groenten af dat we er zeker van zijn dat daaronder nog een 2e hamburger of worst moest gelegen hebben…

Om 20u30 kregen ze nog een dik halfuur volledig vrij waarbij ze over het ganse domein mochten gaan, op 2 voorwaarden: op tijd terug op de afgesproken plaats en geen klachten of zaken die “Mich niet zou doen” of het was de laatste keer. Voor 3 musketiers was de vrijheid al voorbij na exact 2 minuten aangezien zij dachten dat Mich wel over balkons zou klimmen. Helaas voor hen… (What happened in Alicante stayed in Alicante!).Iedereen was wel tijdig terug en stilaan gingen ze allemaal op het afgesproken (leeftijdsgebonden) tijdstip terug naar hun kamer. Tanden poetsen, pyjama aan, polsslag nemen en dan oogjes (en mondjes) toe. Genieten van een goede nachtrust want morgen staan er weer 2 trainingen op het menu…

Wist je dat:

  • … volgens Senne B. een relatie is zoals een vuilbak? Na een dag of 4 zet je hem buiten.
  • … liefde “elkaars groenten opeten” is?
  • … Sean volgens zichzelf vanochtend 3 gram afgevallen was?
  • … ZCK blijkbaar een Roemeense club is volgens het sportcomplex hier?
  • … Amaury een levende thermometer is?
  • … Lise bijna onderweg is om de trainersstaf te vervolledigen

Verslag correspondent ter plaatse

Vandaag onze eerste “echte” dag. Om 8u konden we beginnen aan het ochtendritueel: wekken – polsslagen – wegen – hoe-happy-ben-ik – hoe-moe-ben-ik – klaarmaken. Om 8u45 werden we verwacht voor het ontbijt: brood, beleg, cornflakes, en vandaag ook ei en 2 stukjes spek. De worstjes en de croissants moesten ze vandaag helaas links laten liggen, tot spijt van sommigen. Na het ontbijt werd de winnende groep van de opdracht de vorige dag bekend gemaakt (want dat wisten ze nog niet), en kon er nog wat verder uitgepakt worden. Om 10u20 maakte iedereen zich dan klaar voor de eerste training. Eerst snel iedereen goed insmeren en dan om 10u30 werd er eerst een kleine 30’ droogopwarming gegeven. Toen stond iedereen nat in het zweet (door de zon, uiteraard) en konden we ons gaan afspoelen in het zwembad. Voor iedereen stond er een relatief korte badverkennings-training op het programma met halverwege een verplichte plas-drink-smeer-pauze. Het water voelde bij de meesten “zwaar” aan, en het verschil tussen de heen en terug-baan was opvallend door de wind (niet overdreven hard, maar wel duidelijk invloed op de zwemsnelheid).

Na deze eerste training konden we rond 13u30 weer onze maagjes gaan vullen. De feedback van de zwemmers was dat het lekker was (of misschien hadden ze gewoon grote honger): de spirelli, vis, rijst, worteltjes, soep, kalf- en rundsvlees, rauwe groentjes en vooral de toast-broodjes vielen in de smaak. Hier konden we als trainers dan ook ervaren dat onze jongens en meisjes qua manieren zeker de slechtsten niet zijn. Je ziet wat in het restaurant… Duim omhoog voor onze zwemmers (al zijn er zeker nog verbeter-punten).

Daarna was het platte rust; voor deze eerste keer (aangezien er nog niet echt zwaar getraind was) was het toegestaan om in stilte iets te lezen. Al hebben sommigen toch dromenland even bezocht.

Na de platte rust hadden we nog anderhalf uur tot de training. De ideale moment om eerst met z’n allen de ALDO supermarket te gaan overvallen. We zijn erin geslaagd om met alle muntstukken uit de kassa terug naar ons verblijf te keren. Daarbovenop nog een vrachtwagen koekjes en dergelijke meegekregen. Het enige dat alle zwemmers moesten afgeven waren wat briefjes, dus dat viel goed mee. Iedereen was blij met de deal die hij/zij gedaan had.

Daarna kregen ze de 2e “Wedden dat…” uitdaging, en eentje waarvan we niet denken dat er een groep zal slagen, maar wie niet waagt niet wint: Kies een topzwemmer op wereldniveau, en probeer ervoor te zorgen dat hij/zij een foto stuurt waarop hij/zij jullie aanmoedigt/succes wenst voor de kampioenschappen. De 5 uitverkoren die tot favorieten van onze zwemmers uitgekozen werden: Ranomi Kromowidjojo, Sarah Sjöström, Kathinka Hosszú, James Guy en Kyle Stolk. Benieuwd of 1 van onze groepen er zal in slagen om (al dan niet met hulp van buitenaf) reactie te krijgen van deze wereldtoppers in hun aanloop naar het WK!

Daarna het moment-suprême: het GSM-halfuurtje! Voor sommigen het moment om het thuisfront even te contacteren, voor anderen het moment om dat zeker niet te doen en om hun wereldtopper al eens op te zoeken via social media en bij sommigen zelfs al een eerste poging om contact te zoeken. Spannend.

Om 17u25 moesten de GSM’s “in de zak” op straffe van hem de volgende dag niet te krijgen, en dat lukte dan ook prima. Dan konden we weer stilaan richting droogopwarming. Ietsje korter deze keer, maar dan wel voor iedereen gevolgd door een training die een stuk pittiger was dan vanochtend. De zwemmers ervaarden ook dat het tussen 18u en 20u toch ook al wat frisser begint te worden in Bulgarije.

Na de training was het weer tijd om aan het herstel te denken en de brandstoftank aan te vullen: spaghetti met tomatensaus, patatjes, broccoli, rauwe groentjes, soep, weer veel toast, en een stuk fruit of een cakeje gingen vlot binnen.

Nog 30’ (voor de jongsten), 45’ (voor de iets ouderen) of een uurtje (voor de oudsten) chillen en dan was het tijd om richting dromenland te vertrekken. De meesten zullen dromen van een dag met maar 1 training en soms worden dromen werkelijkheid, waaronder morgen… (of zouden ze toch nog meer dromen van zondag… rustdag…)

Wist je dat

  • … onze kamers een nummer hebben “in de vierhonderd”? Je hier daarvoor in de lift op de “3” moet duwen? En via de trap eigenlijk slechts 2 trappen moet doen?
  • …  Bulgaarse kippen eieren leggen met een dooier die een verdacht kleurtje heeft?
  • … er hier 7 nationaliteiten aanwezig zijn? Belgen, Bulgaren, Roemenen, Hongaren, Zweden, Noren en Boeren (zelf noemen ze dat Russia).
  • … Febe volgens zichzelf door de zon gaat verkleuren tot een smurf-mutant?
  • … Griet en Dennis zichzelf buiten het domein hadden gesloten? Blijkbaar is alles hier hermetisch afgesloten vanaf 22u30…
  • … als An zich ergens met volle inzet achter zet, dat het dan zeker lukt? Zeker als het flesvormig is…

Sponsors
Kalender
<< jul 2019 >>
mdwdvzz
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
Facebook

ZCK - because we love swimming

5 days 13 hours ago

Aangezien ZCK zijn zwemmers naar verschillende windstreken uitstuurt, heeft de persverantwoordelijke zijn verslagteam uitgebreid. Gisteren kon je via Stage ZCK al een eerste keer genieten van het verslag van de ZCR reporter (zowaar vanuit het vliegtuig) en uiteraard blijft de vaste stagereporter op post in Kranevo... Voor de ongeduldigen en/of…